Η "θλιμμένη" της διπλανής πόρτας- STOP στη Γυναικεία κακοποίηση

 Πόσες φορές είδες η άκουσες να κακοποιείται μια γυναίκα λεκτικά η σωματικά;

Αγαπητοί Strangers

Ποσες φορές σκέφτηκες πως αντέχει αυτή η γυναίκα γιατί δεν κάνει κάτι; γιατί δεν τον εγκαταλείπει; Γιατί εσύ ως άνθρωπος  δεν έκανες τίποτα να βοηθήσεις;

Δυστυχώς ζούμε σε μια χώρα που όταν γίνει κάτι θα βγούν και θα πουν " Έχω πέσει από τα σύννεφα, ήταν υπόδειγμα συζύγου και πατέρα είχε να το λέει η γειτονιά" με μια υποκριτική διάθεση ενώ ξέρουν ότι τη χτυπούσε ενώ ξέρουν ότι την έβριζε.

Ο φόβος του Έλληνα του "καθώς πρέπει" για μην πουν, να μην ανακατευτεί.

Η γυναίκα στην Ελλάδα είναι από τα ποίο κακοποιημένες όντα στον κόσμο ενώ μιλάμε για τον κακοποιημένο ογκόλιθο της οικογένειας τον αρχηγό γιατί στα λόγια ο Πατέρας θεωρείται ενώ στην ουσία είναι Η Μάνα.

Πόσες γυναίκες εχουν σκεφτεί να φύγουν από ενα γάμο που τις καταστρέφει πόσο μάλλον σε κλειστές κοινωνίες, στα όμορφα χωριά που θαυμάζουμε, αλλά σκέφτονται "τι θα πει ο κόσμος" εντομεταξυ ο κόσμος πάντα θα λέει

 " γιατί δεν φεύγει αφού τη χτυπάει την καημένη" 

" είδες έφυγε άλλον είχε έτσι έμαθα καλή π@@ και αυτή" αυτά θα πουν. 

Αλλά πάντα θα λένε, το θέμα είναι εσύ τι θα πεις στο παιδί σου όταν θα μεγαλώσει τι δικαιολογία θα βρεις; Η τι θα πουν οι συγγενείς στο παιδί σου γιατί μπορεί να σε έχει σκοτώσει το τέρας που μένεις μαζί του για τους καθωπρεπισμους σου η για το φόβο σου για το άγνωστο.

Έχεις σκεφτεί ότι ίσως είσαι θύμα!! αιώνιο θύμα; Η  μήπως πιστεύεις ότι δεν έχεις δύναμη να το κάνεις; Αυτό που περνάς θέλει περισσότερη δύναμη, από το να πάρεις την απόφαση να τον  εγκαταλείψεις είται είσαι μόνη είται έχεις παιδιά!! 

Με τα χρόνια ίσως έμαθες "θα πεις" έμαθα τα κουσουρια του δεν το τσιγκλαω, έχει καιρό να με χτυπήσει" γιατί έγινες αυτό που ήθελε να γίνεις μια μίζερη, μια δούλα, ένα τίποτα που θα υπακούς στους νομούς του. Πολλές γυναίκες πάσχουν από αυτό το σύνδρομο, από το σύνδρομο να αγαπούν αυτόν που τις κακοποιεί. Σε Μια ουτοπία ζουν με προσμονή ότι θα αλλάξει μέχρι να τη χτυπήσει ξανά και ξανά μέχρι να μείνει κενή.

Πάρε μια απόφαση πριν είναι αργά, μάζεψε της δύναμης σου, γκρέμισε τη φυλακή που ζεις οικειοθελώς φόρτωσε τη ψυχή σου και φύγε.