Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η «Υπόθεση Κωσταλέξι»



 Σαράντα δυο ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την φριχτή αποκάλυψη ενός δράματος που συγκλόνισε το 1978 την Ελλάδα.

Το ημερολόγιο έγραφε 7 Νοεμβρίου 1978 και ο τόπος του δράματος ήταν το χωριό Κωσταλέξι της Λαμίας, εκεί που οι αστυνομικές Αρχές ξετύλιξαν με αποτροπιασμό το κουβάρι της ανατριχιαστικής ιστορίας.
Ποιος θα μπορούσε εξάλλου να είναι έτοιμος για το ζοφερό θέαμα που πρωτοαντίκρισαν τα μάτια των αστυνομικών και των δημοσιογράφων όταν η εξώπορτα του μικρού σπιτιού άνοιξε για να αποκαλυφθεί η τραγικότητα σε όλο της το σκοτεινό μεγαλείο;



Η 47χρονη Ελένη Καρυώτη βλέπει για πρώτη φορά τον ήλιο έπειτα από 29 ολόκληρα χρόνια εγκλεισμού στο ανήλιαγο υπόγειο της οικίας, μοιάζοντας περισσότερο με αγρίμι παρά με ανθρώπινη οντότητα: γυμνή και σκεπασμένη με μια κουβέρτα, φαίνεται να τα έχει χαμένα στη θέα ανθρώπων. Η ανθρώπινη ομιλία την αναστατώνει, ενώ η ίδια μπορεί μόνο να ψελλίσει άναρθρες κραυγές.

<<Ήταν ενα αγρίμι>> . Τη δεκαετία του 1950 διαγνώστηκε με βαριά μορφής σχιζοφρένια < Έσπαζε τζάμια > έσχιζε τα ρούχα της. Γύριζε σαν άγριο θηρίο, είχε παραλήρημα κατέθεσε ο νευρολόγος ψυχίατρος Δημ. Ντούνιας  

Είκοσι εννιά λοιπόν χρόνια πριν, την τραγική εποχή του Εμφυλίου Πολέμου, η έφηβη Ελένη φέρεται, σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου της εποχής, να συνάπτει σχέση με τον δάσκαλο του χωριού. Η «ατίμωση», όπως έλεγαν τότε, είχε ωστόσο και πολιτική χροιά, καθώς ο δάσκαλος είχε προσχωρήσει στις τάξεις των κομμουνιστών ανταρτών, την ίδια στιγμή που η φαμίλια της Ελένης ήταν σκληροπυρηνικοί εθνικόφρονες.



<Εγώ το παιδί μου δεν το αφήνω στα ψυχιατρεία > ήταν η απάντηση του πατέρα που δεν ήθελε να την αποχωριστεί







<Δε ξέρω τίποτε. Εμείς το καθήκον κάναμε. Τη κοιτάζαμε για 30 χρόνια . Τη καθαρίζαμε κάθε μέρα. Της έδινα φαγητό. Σε τι φταίξαμε;;> είπαν στον δικαστή


Η ντροπή, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, μπορούσε λοιπόν να ξεπλυθεί μόνο με απόσυρση του κοριτσιού από τη δημόσια ζωή, με τους γονείς να φυλακίζουν πρόθυμα την άτυχη κοπέλα και την υπόλοιπη κοινότητα να παρέχει τη βολική σιωπή της, μια συνενοχή άνευ όρων.


Η τραγική ιστορία της Ελένης δεν τελειώνει ωστόσο εδώ: οι Αρχές τη διαμετακομίζουν στο νοσοκομείο της Λαμίας και λίγο αργότερα μεταφέρεται σε ψυχιατρικό ίδρυμα, καθώς τα σημάδια του εγκλεισμού στον ψυχισμό της είναι έκδηλα. Χρόνια ωστόσο αργότερα, το 1998, η Ελένη Καρυώτη εξαφανίζεται «μαγικά» και έκτοτε η τύχη της αγνοείται. Ένα ομολογουμένως περίεργο τέλος σε μια από τις πλέον περίεργες ιστορίες της σύγχρονης Ελλάδας.
Τα αδέλφια της αθωώθηκαν. Κανείς δεν γνωρίζει σήμερα τι απέγινε το «αγρίμι»του Κωσταλέξι.
 Ένα πέπλο μυστηρίου σκεπάζει μια  ιστορία γεμάτη ερωτηματικά  με ένα περίεργο τέλος που μονάχα η οικογένεια μπορεί να γνωρίζει..






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Είσαι αυτός που θέλεις εσύ; Η αυτό που θέλουν οι άλλοι;

 Αγαπητοί Strangers Ένας σοφός στην εποχή του είχε πει: Αν είμαι ό,τι έχω και αν ό,τι έχω έχει χαθεί, τότε ποιος είμαι; Οι οσκαρικές ερμηνείες και οι ρόλοι που υιοθετούμε καθημερινά με τις ανάλογες καταστάσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι πολλές, πολλές είναι και οι μεταμορφώσεις και τα προσωπεία που εναλλάσσονται "έτσι" γιατί πλέον γίνεται!!! πάντα γινόταν, όμως πλέον η χρήση προσωπείου είναι συχνότερη. Αν έχει χαθεί αυτό που σε κάνει "εσύ" τότε τι έχει μείνει; Μια χρόνια προσποίηση αντιγράφοντας συμπεριφορές; Ξένες Καθημερινοτητες; λέξεις, εκφράσεις; Λανθασμένες αντιλήψεις; Πρότυπα που σου ξενίζουν όμως αυτό θέλεις η αυτό θέλει ο κόσμος; Όταν σε ρωτήσει κάποιος " τι κάνεις;" Να πιεις "Μια χαρά, τέλεια" γιατί ίσως δεν θέλει να ακούσει κάτι παραπάνω και να ασχοληθεί; Εσύ δεν θέλεις να πεις γιατί πλέον το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο έχει χαθεί και το ενδιαφέρον για της αλήθεια πλέον δεν ενδιαφέρει και κανέναν. Η άνθρωποι έχουν την τάση ότ...

Στις 23 Ιουλίου 2018 χάνουν την ζωή τους 102 άνθρωποι απο τις Φονικές πυρκαγιές στην Αττική

  Δεν πρέπει να ξεχνάμε τους νεκρούς στο Μάτι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όσους έχασαν τη ζωή τους δύο χρόνια πριν σ’ εκείνη τη φοβερή τραγωδία Η φωτιά σάρωσε τα πάντα και μέσα σε δύο ώρες όλα είχαν χαθεί. Από τις 7 το απόγευμα της 23ης Ιουλίου μετρούσαμε νεκρούς. Στη θάλασσα, μέσα σε σπίτια, στις αυλές, στους δρόμους, μέσα στα αυτοκίνητά τους, όταν προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την πύρινη λαίλαπα. Στις   23 Ιουλίου   2018   δύο μεγάλες πυρκαγιές ξέσπασαν στην Αττική , η πρώτη στην   Κινέττα   και η δεύτερη κοντά στο   Νταού Πεντέλης . Στη δεύτερη περίπτωση η πυρκαγιά επεκτάθηκε και πέρασε μέσα από τους οικισμούς   Νέος Βουτζάς   και   Μάτι   με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 102 άνθρωποι   και να τραυματιστούν δεκάδες άλλοι. Από τις δύο πυρκαγιές καταστράφηκαν ολοσχερώς ή έπαθαν ζημιές χιλιάδες σπίτια ενώ κάηκαν και δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους. Το πιο μικρό θύμα είναι το 6 μηνών βρέφος και η μεγαλύτερη σε ηλικία μια γυναίκα ...

Η "θλιμμένη" της διπλανής πόρτας- STOP στη Γυναικεία κακοποίηση

 Πόσες φορές είδες η άκουσες να κακοποιείται μια γυναίκα λεκτικά η σωματικά; Αγαπητοί Strangers Ποσες φορές σκέφτηκες πως αντέχει αυτή η γυναίκα γιατί δεν κάνει κάτι; γιατί δεν τον εγκαταλείπει; Γιατί εσύ ως άνθρωπος  δεν έκανες τίποτα να βοηθήσεις; Δυστυχώς ζούμε σε μια χώρα που όταν γίνει κάτι θα βγούν και θα πουν " Έχω πέσει από τα σύννεφα, ήταν υπόδειγμα συζύγου και πατέρα είχε να το λέει η γειτονιά" με μια υποκριτική διάθεση ενώ ξέρουν ότι τη χτυπούσε ενώ ξέρουν ότι την έβριζε. Ο φόβος του Έλληνα του "καθώς πρέπει" για μην πουν, να μην ανακατευτεί. Η γυναίκα στην Ελλάδα είναι από τα ποίο κακοποιημένες όντα στον κόσμο ενώ μιλάμε για τον κακοποιημένο ογκόλιθο της οικογένειας τον αρχηγό γιατί στα λόγια ο Πατέρας θεωρείται ενώ στην ουσία είναι Η Μάνα. Πόσες γυναίκες εχουν σκεφτεί να φύγουν από ενα γάμο που τις καταστρέφει πόσο μάλλον σε κλειστές κοινωνίες, στα όμορφα χωριά που θαυμάζουμε, αλλά σκέφτονται "τι θα πει ο κόσμος" εντομεταξυ ο κόσμος πάντα θα λ...