Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, Σοβιετικοί επιστήμονες έβαλαν πέντε ανθρώπους σε έναν θάλαμο με ένα ειδικό αέριο που θα τους κρατούσε ξύπνιους για 15 ημέρες. Με αυτόν τον τρόπο ήλπιζαν να διαπιστώσουν τις επιπτώσεις της αϋπνίας στον οργανισμό. Τα πράγματα όμως, βγήκαν εκτός ελέγχου....
Αυτοί οι κρατούμενoι ήταν ορκισμένοι εχθροί της Ρωσίας λόγων των πολιτικών πεποιθήσεών τους κατά την διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου πόλεμου, και έλαβαν μέρος στο πείραμα παρά την θέλησή τους.
Τα άτομα αυτά κλειδώθηκαν σε ένα σφραγισμένο θάλαμο που γέμιζε με το πειραματικό αέριο, με τους ερευνητές να παρακολουθούν τα επίπεδα του οξυγόνου ώστε το άγνωστο αέριο που απελευθερωνόταν στον θάλαμο λειτουργούσε διεγερτικά, ενώ σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις θεωρούνταν τοξικό και θανατηφόρο....
Αυτός ο κλειστός θάλαμος περιείχε ένα μικρόφωνο και ένα καθρέφτη- παράθυρο ώστε να μπορούν οι ερευνητές να δουν τι συμβαίνει μέσα στον σφραγισμένο χώρο που εκτός των άλλων είχε και μερικά βιβλία, νερό, τουαλέτα και αρκετή ξηρά τροφή ώστε να αντέξει ο κάθε κρατούμενος για ένα μήνα εγκλεισμού.
Τις πρώτες ημέρες οι κρατούμενοι δεν παραπονέθηκαν καθόλου, αφού τους είχαν υποσχεθεί πως θα τους απελευθερώσουν αν συνεργαστούν και παραμείνουν ξύπνιοι για 15 ημέρες. Κατά την διάρκεια της πρώτης εβδομαδας οι ερευνητές παρακολουθούσαν τα “πειραματόζωα” που κατέγραφαν στο μικρόφωνο τις περασμένες τραυματικές εμπειρίες τους. Ως την τέταρτη ημέρα οι συζητήσεις έγιναν πιο σκοτεινές και κάπου εκεί οι κρατούμενοι ξεκίνησαν να παραπονιούνται για τις συνθήκες του πειράματος. Την πέμπτη ημέρα αυπνίας άρχισαν να έχουν τάσεις παράνοιας, αφού δεν μιλούσαν καν μεταξύ τους ενώ ξεκίνησαν να ψιθυρίζουν στο μικρόφωνο και τον καθρέφτη ώστε να κερδίσουν την εύνοια των Ρώσων. Οι ερευνητές υποπτεύθηκαν πως αυτή η εμμονική συμπεριφορά είχε προκληθεί από το αέριο.
Την ένατη ημέρα ένας από τους κρατούμενους ξεκίνησε να τρέχει πάνω κάτω κατά μήκος του διαδρόμου ουρλιάζοντας για πάνω από τρεις ώρες ώσπου να καταστρέψει τις φωνητικές του χορδες
Οι υπόλοιποι κρατούμενοι δεν αντέδρασαν καθόλου στα ουρλιαχτά και συνέχισαν να ψιθυρίζουν στο μικρόφωνο. Λίγο αργότερα όμως ένας δεύτερος κρατούμενος ξεκίνησε να έχει την ίδια συμπεριφορά και οι τρεις εναπομείναντες κρατούμενοι έσκιζαν τα βιβλία που υπήρχαν στο θάλαμο σε μία ακόμη ένδειξη της επερχόμενης παράνοιας από την έλλειψη ύπνου και το άγνωστο αέριο, Ξαφνικά οι φωνές και οι ψίθυροι σταμάτησαν
Για τις τρεις επόμενες ημέρες δεν ακουγόταν ο παραμικρός ήχος απο τον θάλαμο αργότερα οι ερευνητές μιας και δεν μπορούσαν να δουν πια μέσα στον θάλαμο διότι οι κρατούμενοι τα είχαν καλύψει αποφάσισαν να εισέλθουν στον θάλαμο προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τους κρατούμενους αφού θεώρησαν πως μέχρι εκείνη την στιγμή θα ήταν είτε νεκροί είτε σε κώμα, λέγοντάς τους πως θα ανοίξουν την πόρτα ώστε να ελέγξουν το μικρόφωνο. Τους διέταξαν μάλιστα να ξαπλώσουν στο πάτωμα μακρυά από την πόρτα και τους υποσχέθηκαν πως θα απελευθερωθούν αν συνεργαστούν.
Όμως μόνο ο ένας ανταποκρίθηκε πως δεν θέλει να είναι πια ελεύθερος, ενώ κανείς άλλος δεν απάντησε. Αυτό έκανε τους ερευνητές 14 μέρες μετά την έναρξη του πειράματος να επιχειρήσουν να μπουν στον θάλαμο την επόμενη μέρα, με την βοήθεια του Ρωσικού Στρατού. Όταν ήρθε η στιγμή, άνοιξαν την πόρτα και αντικατέστησαν το αέριο με φρέσκο αέρα και οι κρατούμενοι άρχισαν ξανά τα ουρλιαχτά. Όταν όμως οι στρατίώτες μπήκαν στον θάλαμο, ξεκίνησαν να ουρλίαζουν δυνατότερα καί από τους κρατούμενους μπροστά στην θέα που αντίκρυσαν.
Οι στρατιώτες ανακάλυψαν πως το φαγητό των κρατούμενων είχε μείνει άθικτο για τουλάχιστον πέντε ημέρες, ενώ τέσσερις από τους φυλακισμένους ήταν ζωντανοί. Τα σημάδια της φρίκης ομως ήταν φανερά παντού στον θάλαμο.
Κομμάτια κρέατος από το πόδι του πέμπτου κρατούμενου έφραζαν την είσοδο του αερίου που βρισκόταν στο κέντρο του θαλάμου, ενώ το μίγμα νερού και αίματος κάλυπτε ολόκληρο το πάτωμα. Οι υπόλοιποι τέσσερις κρατούμενοι είχαν ξεσκίσει και αυτό αρκετά σημεία του κορμιού τους με την σάρκα να κρέμεται εδώ και εκεί, ενώ οι ερευνητές ανακάλυψαν πως μερικά όργανα είχαν μετατοπιστεί από την θέση τους, με τα πνευμόνια, την καρδιά και το διάφραγμα να παραμένουν άθικτα. Όταν άνοιξε ο θάλαμος οι κρατούμενοι με τα εσωτερικά τους όργανα να φαίνονται ούρλιαζαν και ζητούσαν να ανοίξει και πάλι το αέριο γιατί δεν ήθελαν να αποκοιμηθούν, και φαίνονταν αρκετά δυνατοί παρά την φυσική τους κατάσταση που ήταν εξαθλιωμένη. Μάλιστα ο ένας κρατούμενος επιτέθηκε σε κάποιο στρατιώτη και του ξερίζωσε τον λαιμό, ενώ ένας άλλος στρατιώτης τραυματίστηκε σχεδόν θανάσιμα. Ο Θρύλος του ρώσικου πειράματος ύπνου, αναφέρει πως πέντε στρατιώτες αυτοκτόνησαν τις επόμενες εβδομάδες από αυτή την φρικιαστική εμπειρία. Είχαν απομείνει μόνο τρεις κρατούμενοι, όταν οι ερευνητές τους μετέφεραν σε ιατρικές εγκαταστάσεις ώστε να τους εξετάσουν. Οι δύο που μπορούσαν ακόμη να μιλήσουν παρακαλούσαν για το πειραματικό αέριο που θα τους κρατούσε ξύπνιους, ενώ ο ένας που ήταν άσχημα τραυματισμένος πήγε στο χειρουργείο ώστε να επαναφέρουν τα όργανά του. Όμως το αναισθητικό που του παρείχαν δεν είχε καμία επίδραση πάνω του ενω εκείνος σε ολη τη διαδικασία της επέμβασης γελούσε κοιτόντας στα μάτια τους γιατρούς.
Ο άλλος κρατούμενος χειρουργήθηκε Χειρουργείο χωρίς αναισθησία έγινε και στους άλλους δυο. Οι γιατροί χρειάστηκε να τους κάνουν παράλυση γιατί γελούσαν και τους κοιτούσαν σε κάθε κίνησή. Όταν συνήλθαν, συνέχισαν να αποζητούν το αέριο του θαλάμου. Οι σοβιετικοί επιστήμονες τους ρώτησαν γιατί αυτοτραυματίστηκαν και γιατί ζητούν συνεχώς το αέριο. Εκείνοι απάντησαν ότι «έπρεπε να μείνουν ξύπνοι». Οι ερευνητές πρότειναν την ευθανασία τους. Ο στρατός όμως, που χρηματοδοτούσε το πείραμα, ζήτησε οι κρατούμενοι να ξαναμπούν στον θάλαμο με το αέριο, ώστε να δουν τι θα συμβεί. Μόλις τους ανακοίνωσαν ότι θα επιστρέψουν στον θάλαμο, ηρέμησαν. Μέχρι εκείνη τη στιγμή προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να μείνουν ξύπνοι. Ο ένας μιλούσε ασταμάτητα, ο άλλος τραβούσε τους μύες των ποδιών του και ο άλλος ανοιγόκλεινε συνεχώς τα μάτια του. Οι τρεις επιζήσαντες συνδέθηκαν με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι ενώ την περισσότερη ώρα ο εγκέφαλός του ενός λειτουργούσε κανονικά, υπήρχαν στιγμές που σταματούσε να λειτουργεί, σαν να νέκρωνε. Λίγο αργότερα, έκλεισε τα μάτια, έπεσε σε βαθύ ύπνο και πέθανε. Ο ανώτερος αξιωματούχος του στρατού διέταξε οι άλλοι δυο κρατούμενοι να μπουν στον θάλαμο μαζί με τρεις ερευνητές. Τότε ο ένας από τους ερευνητές αποφάσισε να δώσει τέλος σε αυτή την ιστορία. Σήκωσε το όπλο του, σκότωσε τον αξιωματούχο και αμέσως μετά τους δυο τελευταίους κρατούμενους....
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου