Είμαστε τελικά θύματα της έκφρασης "Έγινες ίδιος η μάνα σου, η ο πατέρας σου"

 

Αγαπητοί Strangers

Ειναι φορές που πιάνεις τον εαυτό σου σε στιγμές που δεν θέλεις η που θα ήθελες μάλλον να αποφύγεις χρόνια τώρα.

Ειναι βιώματα και καταστάσεις που θέλοντας και μη είναι τα θεμέλια που σου έβαλαν είτε με το κτίσιμο του χαρακτήρα, της συμπεριφοράς, της νοοτροπίας, τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα κάποιες φορές.

Όσο περνάει ο καιρός καταλαβαίνεις ότι γίνεσαι η μάνα σου γίνεσαι ο πατέρας σου. Ίσως αυτό που χρόνια αποφεύγεις η αυτό που χρόνια δεν ήθελες να παραδεχτείς, είτε είναι καλό είτε είναι καλό, το λες "κουσουρι" είτε ο εαυτός σου δεν μπορεί να δεχτεί την έκφραση του κοινού " έγινες ίδιος η μάνα σου , η ο πάτερας σου" αυτό το ταμπού που χρόνια απασχολεί τον καθένα ξεχωριστά.

Πόσο κακό είναι τελικά να μοιάζεις στους δημιουργού σού; Η μήπως τελικά τά προσαρμόζεις πάνω σου σωστά η λάθος;

Κάνοντας κατάχρηση της συμπεριφοράς σου είναι φορές που λες αυτά που δεν ήθελες ποτέ να πεις η να κάνεις, αυτά που χρόνια το μυαλό σου απέφευγε ,έρχονται τα λόγια και οι συμπεριφορές σαν μια καθημερινότητα από το παρελθόν από το χρονοντούλαπο των συμπεριφορών που χρόνια έχεις ξεκλειδώσει απλά σιγά σιγά το ανοίγεις αυθόρμητα και με πολλούς ενδοιασμούς.

Το να μοιάζεις στη συμπεριφορά, στα λόγια,  αγαπητοί μου strangers δεν είναι κακό, δεν είναι λάθος, Κακό θα ήταν να αναπαράγεις τοξικές και άρρωστες συμπεριφορές μειώνοντας τον άλλον κάνοντας τόν να νοιώθει άσχημα και μειονεκτικά προσβάλλοντας την επιλογή του, την ύπαρξη του την ζωή του την ίδια, γι'αυτό δεν έχεις κανένα δικαίωμα να τα αναπαράγεις τίποτα από το χρονοντούλαπο της συμπεριφοράς.

Γίνε η μάνα σου, γίνε ο πατέρας σου, σκέψου όμως τι δεν ήθελαν εκείνοι να γίνεις, δε τι δεν ήθελαν ποτέ να τους μοιάσεις και απέβαλε τα. 

Βγάλε από το χρονοντούλαπο της συμπεριφοράς ολα εκείνα τα άσχημα, τα γλοιώδη, τα ανέντιμα, τα λόγια και τις συμπεριφορές που ακόμα σε πληγώνουν και κρατά μόνο τις στιγμές εκείνες τις καλες που σε δίδαξαν.